Tianne Daniëlle Woerdman 


14-01-1983     -     04-07-2002

Tianne mail

Kaarsje

Fotoalbum

Gedichten

Hot Spots

Memories

Multimedia

Uitvaart

Tib's Page

Links

Dankwoord

Gastenboek

 




 

 


 
























 


 

Gedichten van Tianne

Tianne had helemaal geen dichterservaring. 
De laatste 3 weken van haar jonge leven kreeg ze de behoefte om haar gevoelens op papier te zetten. Ze produceerde in een hoog tempo.
Bij het eerste gedicht kreeg ik tranen in mijn ogen. Ik zei dat ik het verschrikkelijk mooi vond. Tianne antwoorde; "Jij vind alles mooi wat ik schrijf, al schrijf ik alleen maar het woordje "KUT".
Tianne kon eerst niet geloven dat haar gedichten écht zo aangrijpend waren. Gelukkig las ze  ook aan anderen voor; Betty, Kartika, Ton, Anneke.... iedereen werd er emotioneel van en vond ze mooi. Toen begon Tianne het zelf ook wel te geloven en was ze trots omdat ze wist dat ze iets moois zou achterlaten. De laatste gedichten gingen steeds moeizamer. Tianne voelde zich steeds slechter worden en wist dat de dood niet ver meer was. Haar laatste gedicht, 
een hartig woordje, schreef ze 4 dagen voor dat ze stierf.

Tianne is 19 jaar geworden.

De dood komt dichterbij 

Geniet Fijn
De nachten Het hiernamaals Mijn Geest heeft de macht
De verlossing Ik vergeet jullie niet Power in mijn bloed 
Dromen De hele dag  Gevecht met de dood
Je bent niet alleen  De Tunnel  Masker
Oneerlijk   Doorgaan Hartig woordje

 

   

Tianne aan het dichten....

 

De dood komt dichterbij 

Ik kon niet boos zijn, ik kon niet huilen,
Het liefst wilde ik me in een hoekje verschuilen.
De dokter zegt dat je niet lang meer hebt,
Net alsof je met een hamer wordt gemept.
Dat ik mijn verjaardag zou halen, was niet te beloven,
Hoe kon ik in hemelsnaam zo iets geloven.
Nu is er al weer een half jaar voorbij,
En de dood komt steeds dichterbij.
Ik ben niet meer zo bang, want het leven wordt te zwaar,
En na 5 jaar vechten ben ik ook een keer klaar.
Laat de dood maar komen, wat er ook gebeurt,
Mijn geest blijft hier op aarde, voor iedereen die om mij treurt.

Tianne,
19-06-02

Naar boven


De Nachten

Ik zit al uren te gapen,
Maar ik kan gewoon niet slapen.
Ik zit constant te rillen,
En probeer dat met pillen te stillen.
Maar ik heb vandaag gemerkt,
Dat dat ook niet werkt.
De nachten zijn zo zwaar,
Ik zie de nacht als een gevaar.
Ik doe wel steeds mijn ogen dicht,
Maar dan zie ik mijn eigen dode gezicht.
Met dat beeld is het moeilijk om te gaan slapen,
Dus het slapen stel ik uit, en ik blijf maar wat gapen.
Ik ben wel hartstikke moe,
Maar ik geef gewoon niet toe.
Er zijn nu al uren voorbij gegaan,
Maar ik heb nog steeds mijn ogen weid open staan.

Tianne,
23-06-02

Naar boven


“De Verlossing” 

De dood, het zijn maar 4 letters, maar toch is het zo’n groot woord,
Niks ervan is zeker, alleen dat het bij het leven hoort.
Het is zo raar dat je leven in een keer stopt,
Dat JOUW hart voor het laatst heeft geklopt.
Het woord “de dood” hebben de mensen zelf bedacht,
Als het nou “de verlossing” was, had dat dan de angst verzacht?
Hoe zou het zijn van het leven naar de dood?
Is de wereld weg, of juist heel groot?
Heb je echt geen angst, zorgen of pijn meer?
Krijg je de kans om opnieuw te leven, nog 1 keer?
Waarom wordt de een 3 en de andere 90 jaar?
Waarom is het voor de 1 zo makkelijk en voor de andere zo zwaar?
Niemand kan op deze vragen antwoorden geven,
Toch gaan we allemaal de dood beleven.
En als de dood eenmaal is gekomen,
Dan gaan we, zoals dat hier heet, naar je eigen dromen.

Tianne,
19-06-02

Naar boven


Dromen 

Ik zwem door de zee, ik loop op het strand,
Ik ruik het gras van het groene land.
Ik kan vliegen zo hoog als ik wil,
Alle problemen staan even stil.
Ik kijk naar de hemel, ik kijk naar de maan,
Ik zie een rode zon ondergaan.
Ik loop, ik ren, ik fiets en ik dans,
Op mijn hoofd draag ik een bloemenkrans.
Mijn kinderen lopen daar, hand in hand,
We gaan lekker zitten langs de waterkant.
Ineens zie ik donkere wolken komen,
Ik schrik wakker, het waren maar dromen.

Tianne,
24-06-02

Naar boven


Je bent niet alleen….. 

Kijk om je heen,
Je bent nooit alleen.
Er is altijd wel iemand die om je geeft,
Er is altijd wel iemand die met je mee leeft.
Je hebt angst, je hebt pijn,
Er is vast wel iemand die bij je wilt zijn.
Soms zit je gevangen in een diep dal,
Dan is er echt wel iemand die je opvangen zal.
Maar je moet er wel voor open staan,
Anders zullen de mensen snel weer gaan.
Dus houdt je hoofd niet voorover gebogen,
Maar kijk omhoog en open je ogen.

Tianne,
24-06-02

Naar boven


Oneerlijk

Waarom heb ik,
Het gevoel dat ik stik?
Waarom hebben zij,
Niet dat van mij?
Met zij, bedoel ik de slechten,
Hun hoeven niet voor hun leven te vechten.
Nee, het leven bestaat niet uit eerlijkheid,
De 1 krijgt een kind, de ander raakt er 1 kwijt.
Op de ene plek gaan de mensen gewoon hun gang,
Op een andere plek zijn de mensen dood en doodsbang.
De een treed op, voor geld en publiek,
In het huis ernaast is er iemand hartstikke ziek.
Maar wat als we allemaal hetzelfde zouden zijn?
Allemaal even gelukkig, allemaal de zelfde pijn.
Dan waren we ook niet tevreden,
Dan hadden we wel om iets anders gebeden.
Dus laten we de dingen maar zoals ze zijn,
De een gelukkig, de ander pijn. 

Tianne,
20-06-02

Naar boven


Geniet

Soms lijkt het of mensen niet snappen hoe ik me voel,
Dat ze niet ECHT weten wat ik bedoel.
Er is zelfs een keer gezegd dat ik me aan stel,
Op zo’n moment spring ik het liefst uit m’n vel.
Ik zou wel eens met zo’n persoon willen ruilen,
Dan weet ik zeker dat die gene alleen maar zat te huilen.
Ik heb nog de kracht, te schrijven dit gedicht,
Een ander zat al lang in het gesticht.
Het enigste wat ik hiermee zeggen wil,
Sta ook eens bij de kleinere dingen stil.
Geniet van de vogels, geniet van de natuur,
Want wie weet, leef ook jij nog maar een uur.

Tianne,
20-06-02

Naar boven


Het Hiernamaals 

Knokken, vechten, strijden en lijden,
Het woord “de dood” probeer ik te vermijden.
“De dood” dat was iets wat voor mij niet bestond,
Maar zelfs ik zak nu door de grond.
Zou er echt een hiernamaals bestaan?
Waar iedereen ooit heen zal gaan.
Zou er echt een hemel zijn?
Zo ja, is het daar dan wel zo fijn?
En zou de hel ook echt bestaan?
Waar alle slechte heen zullen gaan?
Waren er maar antwoorden op deze vragen,
Dan was de angst misschien makkelijker te verdragen.
Toch moet er hierna nog iets bestaan,
Je geest kan toch niet zomaar vergaan?
Straks ga ik het allemaal zelf beleven,
Ik hoop dat ik dan de mensen een seintje kan geven.
Een seintje dat alles goed met me gaat,
En dat er echt een hiernamaals bestaat.

Tianne,
20-06-02

Naar boven


Ik vergeet jullie niet.... 

Angst, voor wat komen gaat,
Angst, voor wat hierna bestaat.
Angst, voor een volgend leven,
Angst, voor het leed dat dan wordt gegeven.

Hoop, dat ik ga zonder pijn,
Hoop, dat iedereen bij me kan zijn.
Hoop, dat er nog leuke dingen te wachten staan,
Hoop, dat het nog lang geen tijd is om te gaan.

Dood, dat is iets wat niemand wil,
Dood, dan staat ineens het leven stil.
Dood, dat is voor iedereen een eng woord,
Dood, is wat nu eenmaal bij het leven hoort.

Straks, is het leven voorbij,
Straks, misschien een nieuw leven voor mij,
Straks, heeft iedereen veel verdriet,
Straks, moet iedereen weten, ik vergeet jullie niet.

Tianne, 
6-12-2001

Naar boven


De hele dag 

De hele dag ben ik verdoofd,
Er spookt van alles door mijn hoofd.
De hele dag zit ik te rillen,
Ik probeer het te minderen met wat pillen.
De hele dag zit ik te denken hoe het zou zijn,
Om te leven zonder pijn.
De hele dag zit ik te dromen,
Hoe heeft het allemaal zover kunnen komen?
De hele dag zit ik te fantaseren,
Dat ik rond dans in mijn mooiste kleren.
De hele dag duurt zo lang,
Het is ook al zo lang aan de gang.
De hele dag stel ik mezelf de vraag:
“wil ik dit leven nog wel zo graag?”

Tianne,
24-06-02

Naar boven


De Tunnel 

Even was ik uit m’n lichaam,
Ik voelde me heel eenzaam.
Ik zag een hele lange gang,
Ineens werd ik heel erg bang.
Ik zag spiegels met een vorm van een ei,
Ik dacht is dit “de tunnel” van mij?
Toen werd ik wakker uit een soort droom,
Ik was bang en voelde me sloom.
Het was net of ik uit m’n lichaam werd gezogen,
Het was net echt, en niet te geloven.
Ik moest huilen, en was heel bang,
Ik dacht dat ik er doorheen moest, door die gang.
Het is niet te hopen dat dit die tunnel is waar iedereen over praat,
Want dan weet ik niet wat mij nog te wachten staat.
Deze tunnel was net een gespiegelde kooi,
Hopelijk is de echte tunnel wel echt mooi.

Tianne,
26-06-2002


Bijschrift:

Die nacht zaten Tianne en ik op de bank wat te kletsen. Midden in ons gesprek begon Tianne opeens te schreeuwen, ze was bang. Wat ze op dat moment meemaakte heeft ZIJ meegemaakt en in dit gedicht beschreven. 

Gerard.

Naar boven


Doorgaan

Het is al maanden aan de gang,
Nooit waren de dagen zo lang.
Je loopt met een zwarte wolk boven je hoofd,
Het liefst ben je de hele dag verdoofd.
Je probeert met moeite de uren door te komen,
Al het geluk is je ontnomen.
Het gevoel dat je weg zakt in drijfzand,
Je hebt niets meer in de hand.
Je probeert toch nog de mooie dingen te zien,
Met de hoop dat je toch nog beter wordt misschien.
Maar ik kan hopen wat ik wil,
Mijn leven staat straks echt stil.
Laat ik maar proberen om er iets moois van te maken,
En niet te denken aan de kanker, de dood en andere zaken.

Tianne,
20-06-02

Naar boven


Fijn 

Mijn lichaam is straks te moe,
Waar gaat mijn geest dan naartoe?
Wordt ik opnieuw weer een kind?
Of ga ik ergens heen, waar ik eeuwige rust vind.
Misschien wordt ik wel een heel mooi dier,
Of blijf ik gewoon voor altijd hier?
Een ding is zeker, mijn lichaam houdt ermee op,
Maar wie weet is het hierna hartstikke top.
Zou ik nog weten dat ik bestond?
Of zweef ik alleen maar een beetje rond.
Ziek zal ik in ieder geval niet meer zijn,
Met die gedachte lijkt me de dood heel fijn!

Tianne,
20-06-02

Naar boven


Mijn geest heeft de macht…. 

Mijn lichaam is rot,
De kanker maakte mij kapot.
Kon ik de ziekte maar aan een slecht iemand geven,
En zelf lekker doorgaan met het leven.
Wat zou ik blij zijn dat ik er was,
Ik zou echt weer kunnen genieten van zon wind en het groene gras.
Helaas is dat onmogelijk,
Ik ga echt dood en dat is ongelofelijk.
Gelukkig ben ik mijn kracht nog niet kwijt,
Ik denk elke dag: “doorzetten meid”.
Tuurlijk zijn er momenten dat ik alles opgeef,
Dan wil ik niet dat ik nog langer leef.
Dan denk ik: “laat me alsjeblieft gaan”.
“ik kan niet langer op mijn benen staan”
Maar na een flinke dip, vind ik toch weer de kracht,
En dan heeft mijn geest weer de macht.

Tianne,
20-06-02

Naar boven


Power in mijn bloed

Al die tijd hield ik mijn hoofd omhoog,
Terwijl de kanker in mijn lichaam zoog.
Na heel wat vechten en gezwoeg,
Is het voor mij ook een keer genoeg.
Doordat de kanker steeds opnieuw is begonnen,
Heb ik de strijd niet overwonnen.
Soms heb ik momenten dan denk ik dat ik onverslaanbaar ben,
Dan zie ik voor me hoe ik straks gewoon weer door het gras ren.
Maar daar hoef ik niet op te rekenen,
Ik heb verdomme al euthanasie moeten tekenen.
Het duurt nu allemaal al 5 jaar,
En nog steeds vind ik het hartstikke raar.
Dat een kanker zo MIJN lichaam is binnen gedrongen,
En uiteindelijk toch van mij heeft gewonnen.
Toch geef ik het voorlopig nog niet op,
Mijn geest komt er steeds weer bovenop.
Op dit moment heb ik weer zin om te leven,
En ben niet bereid om de strijd op te geven.
Duurde die momenten maar wat langer,
Maar toch wordt ik steeds weer banger.
Vandaag voel ik me weer beregoed,
Ik weet het: IK HEB POWER IN MIJN BLOED.

Tianne,
21-06-02

Naar boven


Gevecht met de dood 

De dood dwingt me met hem mee te gaan,
Ik probeer me met alle geweld los te slaan.
Maar ik verlies steeds meer m’n kracht.
De dood krijgt steeds meer de macht. 
Toch blijf ik nog aan een draadje hangen,
De dood houdt me niet langer gevangen.
Hij geeft me nog een beetje tijd,
Voor leuke dingen en voor het afscheidt.
De dood is eigenlijk best wel fijn,
Als je bij hem bent, voel je geen pijn.
De dood is soms ook best wel eng,
“je zult niet meer leven”zegt hij streng.
Voorlopig blijf ik bij de dood weg,
Ik kom naar hem toe, wanneer ik het zeg!

Tianne
25-06-02

Naar boven


Het masker 

Elke dag houd ik me groot,
Ik geef me gewoon niet helemaal bloot.
Het liefst eens zou ik willen gillen en slaan,
Maar, wat heb ik daar nou aan?
Ik moet mezelf niet laten verdrinken,
Want dan zal ik alleen maar dieper zinken.
Ik heb mezelf wel eens iets aangedaan,
Maar ben daarna gewoon weer verder gegaan.
Er zijn dagen dat ik niet meer wil,
Dan staat mijn kracht even stil.
Op zo’n moment wil ik alles opgeven,
En gewoon stoppen met leven.
Maar mensen willen niet dat ik stop,
Dus hou ik maar mijn masker op.

Tianne,
19-06-02

Naar boven


Een hartig woordje…. 

En? Hoe voelt het om mijn leven af te pakken?
Om me zo door de grond te laten zakken?
Voor jouw voelt het zeker heel erg fijn,
Om mij te geven, zoveel pijn.
Nog nooit heb ik zo’n hekel aan iets of iemand gehad,
Maar jouw haat ik wel, want je hebt me afgemat.
Als ik jouw voor me zou zien werd ik woest,
Maar je bent onbereikbaar, dus hou ik me koest.
Ik had me nog zoveel dingen voorgenomen,
En dat alles heb jij me ontnomen.
Als het aan jouw lag, had ik al 5 jaar niet meer bestaan,
Maar zoals je ziet, ik zal niet zomaar vergaan.
Je wilt dat ik dood ga, en wel heel snel,
Maar dat bepaal ik zelf wel.
Je bent rot, ziek en gevaarlijk,
Wat jij me aan doet, neem ik je heel erg kwalijk.
Ondanks dat de dood me in mijn nek hijgt,
Zorg ik, dat jij me er voorlopig niet onder krijgt.
Jij gaat winnen, omdat mijn lichaam je niet afstoot,
Maar wacht maar, de kracht van mijn geest is groot.
Ik zal jouw niet zomaar laten winnen,
Mijn geest zal de strijd steeds opnieuw beginnen.
Je bent voor mij een monster, dat in mijn lichaam zit,
Om mij dood te krijgen, wordt voor jouw nog een lange rit.

Tianne,
29-06-2002

Naar boven

Terug 

Free counter and web stats

[right.htm]

Wij zullen haar nooit meer vergeten; Hinco, Bionde, Harmen, Aline, Joshi, Lobke, Abia, Ruben, Jesse, Luca, Jordi, Kartika, Gijsje, Erik, Marian, Mathilde, Nancy, "tietje", Betty "Blup", "Anus" Arian, Frank "Stokkie", Sabrina, Ronald en Melany, Daniëlle, Frater Ton, Nina, Liane, Michael en Sabina, Mary, Huib, Alex en Karin, Wesley, Kyra, Ma Koen, Roos en Jesse, Mitchell, Ashwin, Ronald, Francis, Yin, Joke, Gerrit, Ilse, Erhard, Paul en Vera, Rob Kooy, Oma Woerdman, Anneke, Opa en Oma, Mama,
Gerard,
Shaffy †, Bolle Bob, Stein 

Creative Commons License
Deze site is voor het laatst bijgewerkt op: 20-04-2009 19:55  Gerard van Merwijk.